Apa maksud latihan berjarak?

Fakta utama

• Ulangan berturut-turut dan ulangan berjarak berbeza dari segi sela masa. [1]
• Kajian prasekolah Samudra dan rakan-rakan menggunakan tiga tontonan dengan sela kira-kira satu jam. [2]
• Dalam kajian itu, kelebihan berbanding tontonan sekali tidak muncul pada semua ukuran perkataan. [2]

Apa yang sebenarnya dijarakkan?

Yang dijarakkan ialah peluang belajar kemahiran yang sama. Istilah Inggerisnya ialah spaced practice. [1]

Bayangkan anda mahu memperkenalkan perkataan “payung”. Satu pilihan ialah menunjukkan gambar yang sama beberapa kali tanpa berhenti. Pilihan lain ialah memperkenalkannya sekarang dan kembali kepada perkataan itu selepas aktiviti lain. Contoh ini menerangkan perbezaan jadual; ia bukan jadual daripada sebuah eksperimen.

Untuk mencubanya, pilih sasaran yang jelas: “Anak menunjuk payung apabila diminta.” Elakkan menukar sasaran setiap kali, misalnya daripada menunjuk objek kepada mengeja perkataan tanpa menjelaskan pertukaran itu. Tentukan juga bentuk bantuan anda: menunjuk gambar, memberi pilihan atau menyebut jawapan.

Contoh untuk membuat keputusan

Cuba rancang peluang kembali kepada satu perkataan, bukannya menambah banyak bahan baharu sekaligus.

Peluang	Apa ibu ayah boleh cuba	Apa yang boleh diperhatikan
Pertama	Tunjuk gambar payung dalam buku dan sebut namanya. Minta anak menunjuk gambar itu.	Adakah anak menunjuk sendiri atau selepas anda menunjuk?
Waktu lain	Selepas aktiviti keluarga yang lain, buka semula gambar itu dan tanya “Mana payung?”	Adakah jawapan diberi sebelum petunjuk?
Peluang seterusnya	Tunjuk payung sebenar yang diletakkan dengan selamat dan minta anak menamakannya atau menunjukkannya.	Bagaimana respons anak dengan objek sebenar?

Pilih waktu yang sesuai dengan rutin keluarga. Jika hanya satu peluang dapat dibuat hari ini, cuba kembali pada waktu lain yang tersedia. Jangan anggap jadual mesti rosak hanya kerana satu sesi terlepas.

Contohnya, jika anak hanya menjawab selepas anda menyebut “payung”, tulis atau ingatkan diri: “Jawab dengan bantuan sebutan.” Pada percubaan seterusnya, cuba bertanya dahulu. Anda sedang menentukan bantuan yang hendak diberikan, bukan menetapkan markah untuk anak.

Apa ibu ayah boleh buat

Mulakan dengan satu sasaran, satu bahan dan satu peluang untuk kembali kepadanya.

1. Pilih apa yang hendak dicuba. Gunakan satu perkataan dalam buku yang anak pilih, atau satu tugas mudah yang sudah diperkenalkan.
2. Tetapkan respons yang hendak dilihat. Misalnya menunjuk objek, menamakannya atau menunjukkan cara menggunakannya.
3. Beri ruang antara peluang. Selitkan aktiviti lain dan kembali pada waktu yang munasabah untuk keluarga.
4. Jika perlu, bantu pada bahagian tertentu. Cuba ayat seperti “Kita sedang cari payung; lihat gambar ini”, kemudian beri peluang anak menunjuk.

Resit Belajar — contoh catatan, bukan hasil kajian

Apa dicuba → Menunjuk gambar payung pada dua waktu berbeza.
Apa diperhatikan → Kali kedua, anak menunjuk selepas diberi dua pilihan.
Cuba tanpa skrin → Cari payung sebenar bersama orang dewasa.
Langkah seterusnya → Cuba soalan yang sama sebelum memberi pilihan.

Jika berbincang dengan guru, tanya kemahiran mana yang hendak diulang dan bantuan apa yang digunakan di kelas. Soalan “Apa yang patut kami cuba semula?” lebih khusus daripada meminta satu jadual ulang kaji untuk semua perkara.

Apa kata kajian?

Bukti memberi sebab untuk mempertimbangkan sela masa, tetapi hasilnya bergantung pada tugas yang diukur.

Samudra, Wong dan Neuman (2019) mengagihkan 131 kanak-kanak prasekolah keluarga berpendapatan rendah di Amerika Syarikat, purata umur 54.31 bulan, secara rawak kepada tontonan sekali, tiga tontonan berturut-turut atau tiga tontonan bersela kira-kira satu jam. Ujian perkataan dibuat segera dan seminggu kemudian. Kumpulan berjarak lebih baik daripada tontonan sekali bagi pengecaman gambar daripada video, tetapi tidak jelas lebih baik daripada kumpulan berturut-turut. Kelebihan untuk menyebut perkataan pula hanya menghampiri aras signifikan. Kajian ini menguji satu sela sahaja. [2, ms. 164–169, 171; Jadual 2]

Vlach dan Sandhofer (2012) membandingkan empat pelajaran sains dalam tiga jadual pada 36 murid awal sekolah rendah di Amerika Syarikat, umur 5.4–7.7 tahun. Selepas seminggu, jadual satu pelajaran sehari memberikan peningkatan lebih besar daripada semua pelajaran berturut-turut bagi penerapan konsep mudah dan kompleks. Ini sampel kecil yang merangkumi anak lebih tua daripada prasekolah. [1, PDF ms. 3, 5–6; Rajah 2]

Batas panduan dan sumber semakan

Gunakan dapatan itu untuk memilih percubaan yang munasabah, bukan untuk menetapkan sela “paling berkesan”. Dua jadual penyelidikan tersebut juga tidak menguji contoh payung di rumah. [1][2]

Untuk memilih ayat bantuan selepas anak mencuba, sambung ke maklum balas. Untuk galakan yang menyebut usaha atau cara kerja, lihat pujian proses.

Baca juga: Bukti Belajar · Kaedah semakan sumber.